Een niet-alledaags quartet trad vandaag aan voor wat tot op vandaag de meest zonnige en uitdagende tocht van het jaar genoemd mag worden. Zonnig, want ze scheen. En hard. Rode verbrande neuzen… Uitdagend, want eindelijk ging het nog eens bergop en bergaf! Het quartet bestond uit: Panini del Grande, Achmed (trainee; “ik ga proberen elke twee weken te biken”), gast Duke (Bert, The Duke, gast) en Voorzitter. Niet veel snelle hazen van de Top 5 in het klassement, wel een stel ambitieuze gasten die veel goesting hadden om te fietsen. Plek van het onheil: Winksele bij Herent bij Leuven. Goei nieuws: vanuit ‘t stad ben je op een wip in deze heuvelzone, via Zemst en Kampenhout. Van bij de start werd het onmiddellijk duidelijk: een grote opkomst, een bevrozen ondergrond en leuke knikjes gevolgd door afdalingen (soms glad, soms spoorvorming, soms kassei). Dus techniek! Snelheid! Vertier!
Achmed genoot. Hij voelde zich in zijn sas en pikte vlotje bij de Voorzitter aan op kop. Daarna nam Panini zijn puppil The Duke mee op sleeptouw door het heuvellandschap. En ook deze laatste genoot. Als eerste tocht ineens de Leuvense regio verkiezen, dat moet wel naar meer smaken. Pas na een kilometer of 20 moesten we het eerst een zekere tijd wachten op deze karaktervolle gast. De beveurrung deed hem goed.
Het middenste deel van de tocht was iets gezapiger, o.a. door de vallei. Maar op kilometer 35 brak de conditie van gast The Duke. “Vanaf nu rijd ik enkel op karakter”, sprak hij. Ook Achmed moest wat op de hellingen terrein prijs geven. Vooral de kledij (= jogging) van The Duke speelde hem parten. “Volgende keer toch nen biefstuk in mijn broek steken”, sprak de Turnhoutenaar, die trouwens met meerdere sappige quotes duidelijk maakte dat hij ook voor en na het biken de spirit van een Bruulbiker in zich heeft.
De laatste 8 startten na een tweede passage aan de beveurrung. The Duke kwam even op kop fietsen, maar werd door de Voorzitter erop attent gemaakt dat dit niet normaal was, waarna hij ook zelf tot dit besef kwam. De Voorzitter liet daarna ook Achmed en Panini achter hem. Bij aankomst: 3′ op Panini en Achmed en slechts 10′ op The Duke. Dat is voor een eerste rit in heuvellandschap lang niet slecht! Nadien werd nog traditioneel gezwelgd bij Blonde Leffe. En wat hebben we vandaag geleerd? Wij zijn klaar voor La Roche! (ahum)
Foto’s op:
http://picasaweb.google.be/DroesVanHofstraeten/Winksele#slideshow
