Verslag Toertocht Bijnavoorzittersverjaardag Overhijsen (06/05)

Awel, dat was een fijn tochtje! Veel respect gaat uit naar:

- Panini: kreeg tal van snijopties, maar gebruikte geen enkele en reed netjes de tocht van voor naar achter uit.

- Spatjas: nog maar net vader geworden en al weer op de fiets, da’s altijd een bron van respect! – de vermoeidheid zat hem nog in de benen en geraakte uiteindelijk niet zo heel snel vooruit. Sprak ook de quote van de week: “Amai, ik had nen déjà foe” (met oe uit het dialect van Overijse en het klonk ietwat als “Je m’en fou!” en de “foe” omvatte ook een zekere pfoe (klank van een zucht, als in “amai”))

- Pfoeter: Pfeter op zijn Overijses (de oe werd bijvoorbeeld aan de toog in volgende zinswijze gebuikt: “eet er iemangd gloezen gewassen?”). Reed twee leden uit het zicht: Spatjas en Panini en gelet op zijn aantal gereden tochten dit jaar, officieel lid geworden na deze toertocht.

- Pfoers: Pfars op zijn Overijses, reed twee leden uit het zicht: Spatjas en Panini en gelet op zijn aantal gereden tochten dit jaar, officieel lid geworden na deze toertocht.

- HvS: was eigenlijk de snelste van het pak, reed ook de eerste 10 van de Laatste 20 ver op kop, maar kreeg toen lekke band en zag quasi iedereen van ons voorbij rijden. Toch respect voor zijn goede benen!

- Stunt: reed de laatste 20 kilometer op zijn middenblad. Hij weet het aan zijn versnellingsapparaat maar na grondige poetsbeurt bleek dat er gewoon een steentje vast zat aan de voorste bladen. Eindige toch knap derde.

- Droes: kon van de lekke band van HvS profiteren om toch nog zilver te pakken aan de finish. Kreeg zeer veel respect van de Bruulbikers en van andere niet-Bruulbikers omdat hij tijdens een drietal quasi onmogelijk steile hellingen als bijna enige boven geraakte. Hij kon daarvoor rekenen op een goede bandenkeuze van Vincke, slechts 2 bar achteraan en ook wel een brok technische ervaring (ahum! dat was even een Pakietje).

- Pé(ter): pakte goud, maar moest wel zichzelf gans opbranden daar hij Droes regelmatig in het vizier bleek te hebben. Sowieso bergen respect voor zijn inspanningen!

Stats:

-2 beveurrungen mét drummer (!! echt waar, zo slecht heeft nog nooit iemand gedrumd…)
-48 kilometers
-veel hoogtemeters
-solide private domeinen en nooit-eerder-bereden singletracks in regio Overijse
-bezoek aan de Vincke-sleutelbeen-afdaling met gids HvS
-veel pisten op kosten van de voorzitter (gemiddeld 2, want sommige 1 sommige 3)
-lekkere pistolets met kaas

TOPTOCHT!*****

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Verslag Challenge Merksem

Met een dikke honderd verzamelden we aan de scoutslokalen van Merksem fort. Mijn hartje klopte in mijn keel. 135 keer per minuut. In rust. Voor de hartslagleken: rond de 135 doe je aan vetverbranding dus zo’n hartslag kan enkel wijzen op een inspanning of hevige stress. Er kwam een man met een geweer aan. Eindelijk, we gingen er aan beginnen. Maar die vent moest eerst nog 10 minuten vertraging aankondigen vanwege spijkers op de weg en daaruit volgende platte banden. We zouden later nog spijkerzoekende politieagenten op de weg aantreffen en Vinke zou later nog een punaise uit z’n band halen. Gelukkig had hij geïnvesteerd in tubeless banden, onder de wedstrijdrenners common practice. Nadat de meeste bikers vertrokken waren klonk er een startschot en het vlammen kon beginnen. Eerst akelig, in massa over de betonbaan en na een rondje de zandbak in, de katrol onderdoor en dan het bos in. Posities in de massa: Vinke bij de top, uit het zicht ik, en niet ver achter mij Stunt en Voor. Van Pflars en Spennish geen visual. Spennish zou later terug in het zicht rijden. De eerste ronde ging superhard. In het bos en de eerste bochten langs het water zaten de meeste bikers nog in een goeie drive. Maar niet veel later begon ik de eerste bikers op te rapen die bij de start in ‘t rood waren gegaan. Hoewel ik ook wel besefte dat dit tempo geen 32 kmvol te houden was, bleef ik alles geven. Bikers oprapen geeft namelijk vleugels. Ineens was hij daar: de brede kaki rug van onze Bruultrots Vinke. Een prima mikpunt voor een competitiedier als mezelf. Even bijschakelen, knallen en ik was erbij. Tijd om uit de wind op adem te komen. Daar stelde ik twee dingen vast. Ten eerste waren er nog bikers achter mij die blij waren om uit de wind te zitten want er ging niemand over toen ik vertraagde. En ten tweede: Vinke was niet zo snel als de Vinke waar ik vaak bang voor ben. Ik vertrouwde het niet. Ik ging op kop rijden. Ik ben niet zo technisch en zet me daarom graag op kop op singletrack. Zo kan ik zelf het tempo bepalen en moet ik achteraf geen gaten dichtrijden. Hier gingen we af en toe van het dolomieten weggetje af om snel een bergje te pakken. Later zou Vinke wel weer de kop nemen, dacht ik. Maar dat deed hij niet! Ik bleef nog even koptrekken en ging af en toe in het wiel van een andere biker hangen, om er meestal na een tijdje voorbij te gaan. Bij het begin van ronde twee leek de Bruulbikersstrijd in een beslissende plooi te zijn gevallen. Ik keek achterom en zag Vinke op een dertigtal meter achter mij rijden. Een honderdtal meter daarachter volgde Droes. Ondertussen had ik het niet zo kleine achterste van Trappende Nina kunnen vinden. Deze weerstandsvrije zone kwam van pas want ik had al serieus wat pijlen verschoten. Bovendien voelde ik de adem van Vinke van op dertig meter in mijn nek. Na een vervelende conversatie met Trappende Nina nam ik afscheid van haar, samen met nummer 10, die nog zeker 20 kilometermijn broeder zou blijven. We konden mekaar af en toe uit de wind zetten of trakteren op een versnelling. Zo bleven we allebei op ons beste niveau crossen. Bij elke ronde werden we luid aangemoedigd door onze vrouwen en kinderen. Dat doet toch iets met een sportende mens. Zalig dat ze erbij waren. Hier wil ik Karen nog even hartelijk bedanken om Tinne zo goed te helpen, ze heeft er veel aan gehad. Tijdens de laatste ronde was er een biker komen aansluiten bij mij en 10. Die biker heette Kevin. Dat was heel vervelend. Ik heb meer dan eens achterom gekeken om te controleren of het wel echt een andere Kevin was. Die andere Kevin had nog wel wat over en pakte 10 mee vooruit. Ik moest passen. En even later zag ik dat 10 ook had moeten passen. Intussen ging ik Spennish nog voorbij. Hij moest nog aan de laatste ronde beginnen. Over een paar dagen komen de tabellen online. Daarin zou ik op de 33^ste plaats moeten staan, vlak voor nummer 10. Zeven plaatsen later kwam Vinke binnen, dan Droes, Stunt, Panini (die zowaar de hele tocht gesneden had), Pflars en tenslotte Spennish. Spennish had rotbenen en is geconfronteerd met het door ons allen gekende fenomeen: kei dood zitten en dan langs alle kanten voorbij geknald worden. Vermoedelijk was dit alles te wijten aan Paki. Pflars had een goed gevoel bij de wedstrijd. Als beginner heeft hij, vooral in de laatste ronde, veel bikers kunnen inhalen en achter zich laten. Voor Stunt was dit geen bikehoogdag. Naar eigen zeggen is zo’n competitie niets voor hem. Geef Stunt maar lange, mooie en sociale tochten. Droes ging even diep als vorig jaar maar eindigde een tiental plaatsen later. Op de tabellen kan je binnen enkele dagen je eigen tijd nakijken en vergelijken met die van vorig jaar. Vinke verklaarde achteraf zijn “slechte” benen door een zware TT Aarschot, twee dagen tevoren. Het overlijdensbericht/verslag van TT Aarschot gelezen hebbende doet mij geloven dat dit inderdaad niet zomaar een excuus was. Na aankomst kregen we nog gratis Chouffe en een bangelijk zonnetje. Nien beet zeker één keer van haar hot-dog, Nand plaste in een plas, Simon en Bas vochten met de krukken van Sep en wat de andere kinderen allemaal deden weet ik niet meer. Na drie Chouffen en na thuiskomst ben ik in de zetel in slaap gevallen en ik hoop van jullie hetzelfde. Tot de volgende.

 

Stats: 8km verkenning +32 kmx1,5 =56 km

Chouffe: Allen twee, behalve Vinke drie

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Toertocht Aarschot (verslag door Droes) (29/04)

Verslag door Pfars: Toertocht Herentals (21/04)

Beste voorzitter,

Hierbij het verslag van veldtoertocht herentals.

Na een zeer regenachtige nacht zijn we met 3 bikers afgezakt naar herentals voor een leuke tocht van 45km.
Omstreeks half 10 zijn we vertrokken. Het parcours lag er beter bij dan verwacht na zo een regenval van de vorige nacht.
Voor de fourage had spatjas er eventjes geen zin meer in want hij was naar eigen zeggen zijn benen thuis vergeten. Hierdoor kon ik voor de verandering eens koprijden voor pfeter en spatjas. De bevoorading was rijkelijk gevuld met verschillende koeken, wafels, fruit en drank.
Bij de fourage had spatjas zijn benen teruggevonden in de vorm van een granny-koekje. Hij heeft dit ook laten zien door het 2de deel bijna volledig op kop te rijden. Op 40km besloot hij ervoor te gaan en zette een tandje bij. Pfars ging erachteraan maar kreeg het gat van 150m niet dichtgereden. Na 6km kapotrijden kwamen we in de dorpskom en dachten we dan we er waren.
Jammer genoeg bleek dit dorp vorselaar te heten en niet herentals. We werden vorselaar weer uitgeloodst en mochten weer de bossen in voor het zwaarste stuk van het parcour. Spatjas begon in mijn ogen nog heel fit aan deze strook en ik was mentaal gekraakt. Verzuring begon op te treden en ik heb spatflap moeten laten gaan. De laatste 5km bestond uit diepe modderstroken, zompige zuigpaadjes en geimproviseerde puinsteenbergjes. Bij de finish aangekomen zat spatflap al enkele minuten te wachten. Pfeter is een kleine minuut na mij ook binnengereden. Na lekker genoten te hebben van een heerlijke pist trakteerde spatflap nog met een klein cadeautje in de vorm van een overheerlijke hamburger.
Allen hebben 51km gereden en 1 pist genuttigd.

Mvg pfars

De Lot-gevallen door Stunt en Gast 8 (22/04)

Verslag Steve Stunt

Reiner: drie dingen. Lot, evenzeer:

-          50 kilometer, meer dan 1000 hoogtemeters. Daaruit volgt logischerwijze een stevig aantal hellingen, waarvan er enkele uiterst pittig waren. Locals spraken zelf vol lof over de ‘bruineput’. En bruin waren we inderdaad, gezien de emmers slijk die over het parcours uitgekapt waren. Het slijk bleek zo legendarisch, dat reeds vernoemde locals er een eigen woord voor hadden. Smeursmeer of zoiets. Meurbeer of strontstreep konden evenzeer.

-          De combinatie van bovenvermelde elementen zorgden ervoor dat Stunt op ongeveer kilometer 35 een dubbele kramp in de bovenbenen kreeg. De kramp bleef latent aanwezig tot op het einde. De combinatie van bovenvermelde elementen (bis) zorgde er bovendien voor dat iedereen gedurende de laatste tien zo nekloos was, dat eenieder ook een pijl of twee miste. Dat zorgde voor een bizarre aankomstvolgorde. Dixit HVS bij aankomst: “ik was zo moe, dat ik zelfs van mijn fiets viel”.

-          Er waren geen chips, noch zaat (zout? zaad?) noch paprika. Wel aanwezig: een ongeveer 3 kilo wegende vleeskoek die geen oven had gezien, en die door locals dan ook rauw werd binnengeschoven. Gelukkig niet bij ons. Er was ook Chouffe, en Kriek Boon. Tussen de stilte door werd het dan ook nog erg gezellig.

Stats: Panini 35. HVS, 8 en Stunt: 50

Pist: stunt 1, de rest 2

Lot. Een sollet.
Gast 8 

Ze krolt, ze lonkt, ze geeft en dan ontneemt

een Man de adem, een mindere de lust.

Haar kloven dekt, haar flanken claimt

alleen de ruiter die hier knielt, en kust.

Aan de einder, pront, een tepelhof

(met leeuw), ze schijnt op komen na klaar.

De voren in haar huid, uitgesleten, dof,

uitgebeend door menig nop en deraillaar.

Maar hoe bedriegt de schijn, en zij al evenzeer

Elkeen die haar bekoort: ze zuigt hem leeg,

en laat hem achter, verkrampt, immer stijf.

Lot, gij nijlpaardwaardig moddermeer:

Al ben je de mooiste die ik ooit besteeg,

Je was, bent en blijft een goor wijf.

Stats:

HvS, Stunt, 8″ : 50 km

Panini : 35 km

1100 hoogtemeters.

Toptocht, mits drooglegging.

Pisten – 2 elks, Stunt Kriekende.