IMG_1119[1] IMG_1120[1] IMG_1121[1] IMG_1122[1] IMG_1123[1]

Deelnemi: Pé, Stunt, Paki, Voorzitter, Spatjas

Kilometri: 4,7 km met daarbij nog Spatjas die 7 km aanreed en Pé die 7 km af- en aanreed. Pé, Paki en Stunt deden nog een lus extra (pijl gemist?) en kwamen aan 40 km toertocht.

Verslag:

De heldi verzamelden die dag ten huize Panini alwaar de 9de verjaardag gevierd werd van de Bruulbiki. Enig lid van toen dat nu nog actief is, dat van de Voorzitter, mocht niet ontbreken. Alhoewel het lid van Coupie zeker nog actief is en Jelly zijn lid al zeker drie keer heeft gebruikt, hadden de aanwezigi wel twijfels over het lid van Kön.

Sneeuw bedekte het landschap en vrieskou drong door onze gelederi diep tot op het bot. We spraken die ochtend van -6 gradi celscii.  Panini en Panina en hun kinderi maakten zich op voor een verjaardagsgebeuren over Het Water en het inpakken bezorgde hen spanning en sensatie. Uiteindelijk won Panini in de Laatste 10 toen hij de jassi van de kinderi net voor Panina kon te pakken krijgen.

Inschrijven dan maar! Spat en Voorzitter hingen hun achterwiel wel nog eerst even aan de warme luchtblazer alvorens te vertrekken aangezien hun pion de grip op de as was verloren.  Vrieskou was ook doordrongen tot diep in onze fietsi. Maar bij het vertrek was alles terug Kön en ei en weg waren ze.

Kilometer 1: Een pittige bocht naar rechts. Stunt ging in de remmi want hij moest iets goed steken. Zijn lid, vermoeden we. Daar hij in de binnenbocht tot stilstand kwam, was dit toch even spannend. Halle, een toptocht! Dat wisten we toen al.

Kilometer 1,2: Onze eerste kennismaking met de sneeuw; het “Padje Langs de Blaffende Hond” is een must in elke toertocht Vallen Zoersel. Zo smal dat het daar is!  Spatjas ging er voor. Hij stak alsnog enkele biki voorbij. Ze riepen hem scheldwoordi toe maar Spatjas gaf niet af en knalde verder. “Wacko!”, werd nog geroepen. Amai, Halle, een tocht vol spanning en vertier.

Kilometer 2,2: Spekglad! Iedereen voelde het, maar iedereen bleef toch fietsen. Dat kan je alleen maar in Vallen Zoersel. En oh ja. Daar ging Bedenkelijke Steve tegen de korst. Hij nam daarbij ook bijna Spatjas mee, maar die hield opnieuw stand. Spatjas, biker van de week? Zo dacht iedereen op dat moment.

Kilometer 2,3: 100 meter verder van waar Stunt viel, kwam Spat tot stilstand om achterom te kijken. Dat stoppen dat had hij nooit mogen doen. Want opnieuw pion om zeep. Voorzitter dacht toen: “Amai glad, ik ga ook mijn banden maar wat aflaten”. Dat stoppen dat had hij nooit mogen doen. Want opnieuw pion om zeep.

Kilometer 2,5: Spatjas en Voorzitter stappen terug naar de startplaats. De laatste kilometri vangen aan.  De drie andere deelnemi hadden vermoedelijk een pijl gemist want die hebben extra kilometers (ik dacht rond de 35 km) moeten fietsen om terug bij de start te komen. Jammer voor hen. Maar het ging dus tussen Spatjas en Voorzitter.

Kilometer 3,5: Voorzitter ontwikkelde een enkelvoudige peddeltechniek en Spatjas ging voor de dubbele peddeltechniek. Een andere biker met hetzelfde probleem passeerde ons met weer een andere techniek. Halle Zoersel, een technische toertocht! Dat staat (klik)vast.

Kilometer 4,6: De laatste 100 meter! Tot bij Panini ging het kei hard. Uiteindelijk kwamen ze quasi gelijk over de finish. Mooi!

Daarna kwamen de drie andere heldi ook aan. Spatjas was al wel naar huis. Dus Voorzitter lag al languit in Panini’s zetel met Carcassonne in de hand. Bij Panini werden nog een zestal pisti gekraakt. De ijskast was leeg. Trots verlieten de biki het huis en woven elkaar uit. Toptocht! Volgend jaar met partytenti!

Oh ja, ook nog deze:

“In Zandhoven is een nieuwe Lidl.”

“Het meervoud van tiet is titti. Dat is de basis van alle meervouden.”

“Ik zou gewoon graag eens naar Afrika willen gaan”

Aanvulligni van Pakus:

Niet veel na het spijtige afscheid van Droes en Spat lag bedenkelijke Steve weer tegen het ijs. Het liet hem koud. Zo snedig bleef hij scheef hangen in de bochti. Eeuwig respect voor Stunts bochtiwerk. Heerlijk was het om door Halle te scheuren en zich totaal niet in Halle te voelen. Het antitankkanaal lag zoals gewoonlijk als rode draad doorheen het parcours. Lelijk is dat niet, zo onder de sneeuw. Beveurrung aan de visput werd snel voltooid teneinde niet aan de visput vast te vriezen. Aldus doken we onder de snelwegbrug van Oelegem, door Zandhoven, over de brug van de E34 terug Halle in om ter hoogte van de Martinushoeve te besluiten tot de “dieci finale” . Niet veel later sloeg Pé tegen het ijs, een deuk/breuk in de kader tot gevolg. Pé meldde ook pijn. Gelukkig toonde hij zich bereid om nog te drinken op 9 jaar Bruulbiki. Heerlijk was het dat de voorzitter, in uniform, als een perfecte gastheer de Paninische deur voor ons opende en de pisten schonk. Bedankt Droes en Panini!

Oh ja, ook nog dit:

Een ICT-tip voor toekomstige verslagschrijvers:

Controleer je spelling met de spellingcorrector van Word. Tussen het Bosnisch en het Bulgaars is het Bruulbikers opgenomen. Zo schrijf je die vervloekte meervoudi nooit meer fout!
spellingcorrector

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s