De tijden veranderen

De tijden veranderen: Dagen van de voorzitter zonder voorzitter, Cannondale-zwart is het nieuwe Bulls-grijs en ook de technische kan chainsuck hebben.

Dagen van de voorzitter baden meestal in de zonneschijn, maar achter zonneschijn konden we fluiten, net als de aanwezigheid van onze meestbeminde.

Hij was echter niet de enige die geveld werd. Deze dag werd gekenmerkt door ziekteverzuim als ware de Bruulbikers een clubke ambtenaren met een website. Het mail, sms en facebookverkeer moet enige servers hebben doen crashen.

En toch waren er vier onzaligen die al de ziekteverschijnselen in het gezicht uitlachten en hun neuzen en al dan niet geleende auto’s richting Lasne keerden.

Velen hadden de dag ervoor naar het weerbericht gekeken en als gevolg daarvan hun wekker uitgezet. Nog nooit konden we ons zo dicht bij de start parkeren.

Door de regen kon de ondergrond smeuïg genoemd worden. De zware regenval bleef echter uit en al bij al kon men spreken van aangenaam fietsweer. De modder maakt al snel duidelijk dat mijn fiets en die van de Technische onderhoud nodig hadden. Mijn middenblad bleek al snel onbruikbaar. Bij Vinke bleek het probleem op de kleine krans te zitten. Schrale en Bressie hadden geen probleem, maar laatstgenoemde gelukte erin om een stuk modder via de neus tot aan de huig te zuigen. Respect.

Tijdens de eerste bevoorrading besloot Bressie voor de 45km te gaan, een aanlokkelijk voorstel met bier in gedachten, maar de ter hulp ingeroepen “tripstick” besliste er anders over. 60 km aan een rotvaart zouden het worden.

Het tempo werd hoogmoedig opgetrokken.

De tocht werd gekenmerkt door mooie vergezichten en kasseistroken. Teveel kasseistroken.

Napoleon vocht hier in 1815 een voor hem redelijk belangrijk veldtochtje uit. Spijtig genoeg voor hem, kwam hij uit het zuiden. Over de kasseibaantjes hobbelde hij op zijn strijdros. In het begin is zo’n kasseibaan nog te doen, maar na een tijdje is de fun er wel van af. Zo ook voor Napoleon, want rond zijn Corsicaanse anjer begonnen er zich knobbeltjes en bobbeltjes te ontwikkelen. Die aambeien zorgden ervoor dat de Keizer op de beslissende dag niet op zijn strijdros, maar op een rubberen aarssparende band moest zitten. Wellington’s troepen die via de E19 en E40 kwamen hadden er een redelijk rustig vlot ritje opzitten en hakten de Fransosen in de pan.

Ook bij ons viel een slachtoffer door die heirbanen. Schriele gaf al snel te kennen dat die kasseibanen niets voor hem waren, een nadeel van zijn ‘bijna’ nieuwe superstrakke cannondale. Het gezadelte verdween bijna “in de poep”. Het zal nog wel wennen.

Vinke zat strak, dreef het tempo op en verdween uit het zicht. Maar er was vergaderd over een laatste 15 en die moesten er nog aankomen.

Vinke stond ons uitdagend yogabewegingen uitvoerend op te wachten.

De laatste beveurung gingen we overslaan dus energierepen werden verorberd.

Al snel begon mijn hartslagmeter te flikkeren, het tempo lag hoog. Gelukkig voor mij was de finale heuvelachtig, was het platter geweest had ik waarschijnlijk de handdoek in de ring moeten gooien.

Bepijling is niet de beste eigenschap van de parcourszetters van Lasne. De inboorlingen lijken ook iets tegen fietsers te hebben. Er worden zelfs hier en daar een paar van hun geliefde coniferen omgezaagd en midden op het parcours gelegd. Hier en daar worden er horizontale ijzeren balkjes op enkelhoogte aangebracht. Waarschijnlijk om de plaatselijke chiwawa uit het bos te houden, maar levensgevaarlijk voor battelende bikers.

Een gemist pijltje en Vinke was me weer voor. Vol colère de achtervolging inzetten, terug samenkomen en vloeken op suckende fietsen.

Op een mooi heuveltje kon ik dan toch de beslissende versnelling plaatsen. Al duurde het nog even voor het einde daar was.

Moe met Bressie verenigd hotdogje eten en pintje drinken. 2 voor mij en Bressie, 1 voor Vinke en Schrale.

Conclusie: Lasne heeft veel van zijn pluimen verloren. Veel draagpassages, kasseistroken, gevaarlijke paaltjes en kutweer.

Maar het meest van al heeft een dag van de Voorzitter, een groot leider en 12 apostelen nodig.

Uw Judas,

HvS

Advertenties

Een gedachte over “De Dag Zonder Voorzitter (verslag Lasne, 20/05)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s