Tevredenheid was er, in hoofde van Pé, die met zijn tevredenheid snel naar huis moest. Hij kon niet anders dan tevreden zijn. Ietwat onverwacht kon hij meefietsen met de Bruulbikers. Hij kon het tempo volgen én maken, schijnbaar zonder krachten aan te spreken. Hij kon de 29″ perfect benutten op de plateau’s en in de, ietwat onverwachte, modder. Hij kon in de laatste 10 de concurrentie na de eerste zware helling van zich afschudden om verder uit het zicht te verdwijnen. Het had vandaag voor niemand zin om Pé te proberen volgen. Dit moet hem tevreden gestemd hebben.

Contrast was er, in hoofde van Paki. Hij legde de zweep op de eerste kilometers, uit pure goesting. Zoveel pijlen werden uit de koker gehaald dat op de eerste beveurrung een gemiddelde van 23,9 op de teller stond. Het gevolg was ook dat de man dit niet kon volhouden en zich in het comfortabele tempo van de achterhoede nestelde, om er pas in de laatste 10 weer uit te komen. Zoveel eetlust als hij toonde voor de tocht, zoveel braaklust vertoonde hij tijdens de laatste 10, al bleef deze braaklust inwendig. Zoveel zelfvertrouwen hij had in de competitie met Pé, zo snel was Pé uit het zicht en werd hij met een aanvalslustige 8 geconfronteerd. Ook bij Stunt was er contrast. Genietend van de tijd op de fiets en van het vooruitzicht om geen vooruitzicht te hebben, raakte hij toch gefrustreerd van chainsuck. Iedereen die het ooit heeft meegemaakt, begrijpt dat. Toch was Stunt opnieuw zijn goedlachse en spitsvondige zelf toen hij zijn Jacob in de hand had.

Geluk was er, in hoofde van 8, die met een acrobatische valpartij het lot uitdaagde. Hij stond echter ongehavend weer op en besteeg de fiets om de komende kilometers te overpeinzen hoe groot zijn geluk toch was. Hij vond zich ook gelukkig in het feit dat hij niet, in tegenstelling tot 80000 andere sukkelaars, in Werchter moest luisteren naar muziek. Maar het grootste geluk ervaarde hij wellicht doordat hij een ware tegenstander is geworden in de strijd om de overwinning. Dit is overigens geheel terecht. De conditie van 8 is fenomenaal verbeterd en ook de 28″-er doet hem fietsen alsof hij geen contact maakt met de ondergrond. Zijn geluk vond een uitlaatklep in het genereus uitreiken van de tweede plaats aan Paki, op 20m voor de afspuitstand. Ook de voorzitter was gelukkig. Hij zag zijn vereniging weer talrijk aanwezig in zijn lievelingsregio onder een gulle zon. Met het vooruitzicht op de familiereis is onze herder een gelukkig man.

Uitputting was er, in hoofde van iedere Bruulbiker maar Spatlap belichaamde de uitputting toch het best. Hij heeft zich over de volledige 62km helemaal leeggereden. Hij nam geen tijd om te recupereren, had een antwoord op elke aanval, beklom de hellingen mee op kop en bleek toch nog krachten over te hebben om in de laatste 10 de voorzitter en Stunt achter zich te laten. Respect en slaapwel.

Twijfel was er bij Spennish, of mountainbiken eigenlijk plezant is. De dag begon met een verplicht ontbijt van pasta met honing, een suggestie van de chef. Niet plezant. Vervolgens de vraag hoeveel de GPS eigenlijk gekost heeft. Niet plezant, homo, met vriendelijke groeten. En op kilometer 49 de klop van het kaboutertje met de hamer. Niet plezant. Toch koos de man voor 60km i.p.v. 45km. Daar twijfelde hij niet over. Want eigenlijk vindt hij het wél plezant, dat mountainbiken. Twijfel was er allerminst bij Pflars. Hij miste geen enkele pijl. Hij sprak zelfs de woorden: “Deze tocht was echt goed bepijld!” !!!!!!! Ook de conditie van Pflars bleek de verwachtingen te overstijgen. Hij reed de 62km zonder te klagen uit en kon daarin een mooi tempo volhouden. Goed gereden!

Ziekte was er bij Pfeter, althans de naweeën van ziekte. Hij had de hele week met koorts gewerkt, was donderdagavond gaan biken met koorts en kwam in Heverlee 62km rijden om wat uit te zieken. Wel Pfeter, ik hoop oprecht dat je je nu wat beter voelt. Onbekend is nog de ziekte waaraan hij leed. Ik heb iets gehoord over HIV, maar het kan zijn dat ik dat zelf gezegd heb om te lachen.

Snedigheid was er bij Bressie. Hij is altijd wat snediger als hij met Metallica is heengereden. Het was vandaag niet anders. “Ej manne, nu al wachte? W’ebbe nog maar 10 km gedaan!”. Hij snedigde ook één helling die, jammer voor hem, de mooiste afdaling van de dag aankondigde. Maar ook hij koos voor de 62km en liet de 45km links leggen, als ware het vegetarische schotel.

Straf gereden gasten!

 

Kilometers: 62 behalve Bressie 61

Deelnemers: 10, met name Pé,  Paki, Acht, Spat, Voorzitter, Stunt, Pfars, Bressie, Pfeter, Spennish

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s