Deelnemers: HvS, Spat, Vincke (met Spatse Ridley), Voorzitter (met Red Bulls 2.0)

Kilometers: Spat, Vincke, Veur: 54 (42+12 aan/af vanuit Spat), HvS 67 (42+25 aan/af)

Verslag:

“Ik blijf je altijd trouw” (De Vos, L. uit “Anja”)

Met pijn in keel en stijve kliefspieren voelde de Voorzitter zich niet top en ging de Zandhovense kelk aan zich voorbij laten gaan. De avond voordien echter kreeg de Voorzitter porberichten van de Technische. Die had de voorbije week uren en dagen gesleuteld om van de uitgebluste Bulls Bushmaster een frisse en opzwepende Red Bulls 2.0 te maken. Daarvoor gebruikte hij de onderdelen van zijn huidige fiets, die binnen een dikke week plaats moet maken voor een nieuw pronkstuk uit Duitsië. De Voorzitter werd “Klojo” genoemd omdat hij afhaakte en dat raakte hem diep. Hij besloot dan maar vroeg te bed te gaan in de hoop dat hij genezen zal.

De stoute kind’ren die moeten altijd vroeg naar bed.” (De Vos, L. uit “Anja”)
“Ik blijf je trouw. Morgen wordt het beter.” (De Vos, L. uit “Berenjager”)

Die ochtend bij het ontwaken voelde de Voorzitter zich monter en fris genoeg om te gaan fietsen. Een spoedoverleg met de eega naast hem was nog wel nodig, maar dat verliep redelijk vlot en gunstig.

“En wie ververst er dan die luiers?” (De Vos, L. uit “Wie zal er voor de kinderen zorgen?”)

Aan de start bij Spat verscheen ook een schim uit Wijnegem, klaar voor de winter, met de naam HvS. Herintrede sinds het najaarsweekend, zo sprak hij. De Voorzitter popelde bij het zien van zijn fonkelvernieuwde Bulls en de adrenaline schoot in zijn benen. De eerste kilometers van de toertocht waren een ware verademing, te voelen hoe snel een fiets kan optrekken, te voelen hoe explosief een fiets kan zijn en hoe (relatief) weinig moe je wordt van een gemiddelde boven de 25km/u. Al na enkele bochten hadden Vincke en Voorzitter hun medekompanen uit het zicht geknald. “Het doet deugd u zo te zien rijden”, sprak de Vincke tegen de Voorzitter. En deugd deed het. In minder dan 1 uur tijd kwamen we bij de beveurrung op 23 km. Na de beveurrung werd opnieuw de gaspedaal ingeduwd door het knallend duo. “Hoe lang hou jij dit vol?”, vroeg Vincke.

“Voorlopig gaan we nog even door.” (De Vos, L. uit “Mia)
“Hij huilt een beetje.” (De Vos, L. uit “Lieve Kleine Piranha”)

Na de beveurrung waren er nog maar weinig bikers die ons passeerden, tenzij een idioot met een elektrische bike. Hij kreeg weinig respect van de medebikers rondom zich (zelf niet van die van zijn eigen ploeg).  Uit pure frustratie reden Vincke en Voorzitter dan ook de “man” in kwestie nadien vlotjes voorbij en zagen hem niet meer terug.

“Ik zie ze rijden op hun brommers.” (De Vos, L. uit “Anja”)
“Hoelang nog zal dit onrecht duren?” (De Vos, L. uit “Wie zal er voor de kinderen zorgen?”)

Er was een herontmoeting met Spat en HvS omdat de Voorzitter zijn bike even de ketting verloor. Samen reden we naar de start van de laatste 10. Vincke en Voorzitter duwden opnieuw op de gaspedaal en zetten tegen hoog tempo de laatste kilometers in. “Al een geluk dat ik geen hartslagmeter aan heb, die zou serieus rood gaan nu.”, sprak Vincke. En knallen deden we, amai.

“Maar spaar jezelf voor de laatste ronde” (De Vos, L. uit “Wie zal er voor de kinderen zorgen?”)

Na een singletrackbos, en wat opgehouden door een trein slakken, kwamen we op een stuk asfeur en reed Vincke een stuk weg en kon zo het volgende singletrackbos inrijden met voorsprong en de Voorzitter achter een volgende bende slakken te plaatsen. Plots liepen de benen vol en zakte de moed in de schoenen bij de Voorzitter.

“Hij kan je nu niet kraken, Jank niet meer.” (De Vos, L. uit “Lieve Kleine Piranha”)
“De oorlog is voorbij. En de schapen zijn geteld.” (De Vos, L. uit “Lieve Kleine Piranha”)

Wat later zag de Voorzitter Spat en HvS terug in het vizier komen en werd er alsnog gestreden voor de tweede plaats. Die plaats was uiteindelijk toch voor de Voorzitter, maar met een gemotiveerde Spat netjes in zijn wiel. HvS kwam enkele seconden later binnen. Op exact twee uur tijd, inclusief beveurrung, dat is aardig geknald.

“Ik vond een café. Vol dronken oude mensen. Ze zeiden: wees welkom in ons berenhol” (De Vos, L. uit “Berenjager”)

Een megasportkeet vol stinkende bikers, u kent dat wel.  En al snel, na enkele zware pisten (Westmalle), werd er aardig gemijmerd over het Bruulbikerschap, de vriendschap en de liefde voor elkaar. Zomerreizen liggen trouwens al vast tot 2017!

“We bouwen aan de toekomst, we leven voor elkaar. We bouwen aan de toekomst en we houden van elkaar.” (De Vos, L. uit “Soms Vraagt een Mens zich af.”)

Na het pisten werd nog afgereden naar Spat en daar werden we ontvangen bij Hanne, de kinders en Spat zelve. Zij serveerden ons Nespresso, nestelsnoep en chips. Jaja! Deze zondag smaakt naar meer!

“Hier heerst vrede.” (De Vos, L. uit “Soms Vraagt een Mens zich af”)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s