WAAR HEKWERK IS, IS PAD

Deze pinkstermaandag bracht De Roze Fazant en Jezus in het idyllische Ekeren. Bedoeling was een reproductie van Toertocht Brasschaat.

De eerste fase van de tocht was bijzonder leerrijk. Op verzoek van Jezus voerde deze ons langs het huis van Jean-Marie Pfaff. Ook het historisch pand van Vincke, voormalig koetshuis van de markgraaf, en de werkstek van FredDypsilon werden aangedaan, terwijl Rose dieper inging op de karakteristieken van de lokale immo.

Vol goesting schoten we de bossen in en kronkelden door een reeks single tracks. De lucht zat vol zuurstof, we voelden ons vrij en vol vertrouwen. Roze genoot duidelijk van zijn natuurlijk gevoel van oriëntatie. Intussen negeerde hij elke aanwijzing van zijn gps. Terwijl Roze mijmerend plekken aanwees waar hij als kind nog had gespeeld, verdween Toertocht Brasschaat van het scherm.

Op een gegeven moment realiseerden we ons dat het pad verdwenen was. En dit zou de rode draad van onze tocht worden: de zoektocht naar sporen van pad. Al snel moesten we van onze fietsen stappen, langs donkere poelen en dode duiven. De paden hielden zich intussen geluidloos verborgen onder helmgras en sprokkelhout. Als twee fazanten trokken we zuidelijk over het ven. De meest roze van ons bewoog zich elegant door modder en kuilen, terwijl hij luidop herinneringen ophaalde aan zijn vakantie in Bali. Vreemd genoeg begonnen ook onze fietsen zich aan te passen aan de nieuwe situatie. Ze nestelden zich in onze nek en de wielen kwamen tot rust. Even maakten we ons zorgen dat onze kilometers niet geregistreerd zouden worden. Intussen hielden de paden zich gecamoufleerd in de kleuren van de omgeving. Onze trek bleek door een beschermd natuurgebied te zijn gaan. Dom genoeg was het bord dat ons hierop wees omgekeerd geplaatst.

Op een gegeven moment kwamen we oog in oog te staan met een wolf. Rose gaf aan geen fan te zijn van wolven, draaide zich prompt om en reed zich vast in een moeras. Een tweede wolf kwam het spektakel aanschouwen maar verdween weer snel.

Onze instincten werden scherper. We kwamen erachter dat paden zich dikwijls ophouden in de buurt van hekwerk (Waar hekwerk is, is pad). We speurden naar hekwerk en verbaasden ons over de inheemse diversiteit ervan.

Net toen de heroïek van deze tocht ons duidelijk werd, begon een aantal paden zich opnieuw kenbaar aan ons te maken. De plotse confrontatie met pad was een bevreemdende ervaring. Fietsen en rijders moesten opnieuw wennen aan de nieuwe situatie. Jezus werd zelfs geweigerd door een bepaald pad en belandde op de grond.

Roze liet zich niet van de wijs brengen en sloeg erin, met behulp van zijn natuurlijk gevoel van oriëntatie, de weg naar de beschaving terug te vinden.

Net voor we zijn straat insloegen, stond er op een bord “Rosé à volonté”. Thomas keek voldaan, hij was opnieuw thuis.

Stats:

          Afstand: 36 km (waarvan 5 door beschermd natuurgebied)

          Drank: 2 x 0.5l water; aanbod van koffie en trappist voor en na tocht

          Eten: wat zand (na valpartij)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s