De regen was afgelopen week weer met bakken uit de lucht gevallen, het aanbod van tochten met hoogtemeters gering. En net nu hadden Schriele, Bressie en Jezus tijd en goesting. Enkel de Kempense modder in Lichtaart kon een uitweg bieden en weg waren we. Slechts twee wagens, waarvan één met fietsenrek, werd gevuld. Verder was er opvallend weinig animo voor zondags fietsplezier. Is er sprake vanzomermoeheid bij de Bruulbikers? Wordt er gesnakt naar de herfstbuien? De lange broeken en dito mouwen? Het pisten in een smerige voetbalkantine ipv een terraske? Double Digit below zero temperaturen?
Dik ongelijk.

Waren wel aanwezig:
Schriele: altijd zin als er geen karateles is.
Bressie: altijd zin maar meestal niet in fietsen.
Jezus: als ik al eens tijd hebben kan ik moeilijk in bed blijven liggen.

Aanvankelijk was er een klein moment van twijfel. De opkomst was talrijk en bij de eerste zandstrook was het aanschuiven om een spoor te mogen zoeken. Wat deden we hier?

Maar toen ontplooide er iets moois: kilometers singletrack mondden uit in snelle bospaden om opnieuw het betere bochtenwerk aan te vatten. Asfeur? Kennen ze niet in Lichtaart!

De niveauverschillen waren niet ongering. Van Jezus hebben we meer dan een paar keer kortstondig of gedurende langere tijd het achterwerk gezien (dit gold niet voor Jezus zelf), van Bressie hebben we amper de binnenkant van de oksel gezien en Schriele liet zich van zijn beste onderkant zien, gelukkig op een lage fiets.

Na de Beveurrung hadden de parcourbouwers iets geks in petto. Men beschikt over één heuvel in Lichtaart, van ongeveer 8 meter hoog. Maar met wat paaltjes en lintjes slaagde men er in ons 282 hoogtemeters te laten klimmen.Tel zelf even uit hoe vaak we die zelfde bult op en af zijn gereden. Ik spreek niet voor mezelf als ik zeg dat dit er fameus inhakte waardoor er in de laatste 10 vooral werd afgeteld.  Bressie zag bij een late splitsing zijn kans schoon om een serieuze snede in het parcours te kerven.  Jezus vond een agressieve grasstrook waar hij Schriel pijn kon doen en reed weg.

Aangekomen op het nette voetbalveld dronken we op het gemak wat flesjes Cola Rood en keerden tevreden en vermoeid terug naar huis, net op tijd om het kleine grut naar de scouts te brengen maar onverrichter zake terug te keren omdat het kleine grut niet aangesloten is bij de scouts.

Km’s: 60 voor Schriele en Jezus, 49 voor Bressie

Colas: 2 voor Schriel, 2 voor Jezus, 1 voor Bressie, mogelijk meer voor de anderen arriveerden. Andere fietsers hielden het bij speciaalbieren.

Biker van de week: Jezus

Speciale dank aan Rosé

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s