Verslag & Foto’s Eifel Bikemissie

Verslag:

Duitsland. Ik kom er graag maar niet vaak. Dat waren belangrijke woorden uit de mond van De Roze. Volledig in congémodus reed hij samen met de (ere/ex/voorzitter) naar de Duitse Eiffel in de bedrijfsBMW. “Bij Telenet is het aardig werken!”, zo herhaalde hij ook meermaals. Iets verder op de snelweg bolden Vincke en Stunt. Of er bier mee was, was lang een raadsel. Maar eens te meer werd het duidelijk dat bier bij de Bruulbikers op gelijke hoogte stond met voeding en fietsen. Uiteindelijk bleek bier meer dan voorradig en kon er zelfs van exquise bieren geproefd worden uit de handen van Bieradviseur & -Maker Stunt. Er bleek ook een huis geboekt te zijn. En Silke bleek niet grijs te zijn. Dat viel mee. Ze woonde ver van de vakantiewoning en poetsen moest niet, dus veel stress was er niet. Dan maar op de fietsen met de eerste vier gearriveerden. We reden een mooie bossige herfstige tocht “Koul Tour” die ook langs het lokale bikepark passeerde (alias Kontichse Bergen op Lavasteen). Een goed tochtje om los te rijden, om te zien hoe goed Stunt in vorm was en om de (ex/ere/voorzitter) zijn kleine overwinningetje te gunnen. Bij aankomst bleken ook Wijnegem en Pé gearriveerd, allen met grote glimlach op de gelaten. Er werd bier geopend, gelet op de ranking bij de Bruulbikers, niet onlogisch. Bierman Stunt kwam met een reuzefles af die iedereen smaakte, aanvullingen zoals The Calling & Tank 7 konden het verhaal vervolledigen. Uiteindelijk stond dan toch onze nieuwe Chef Kok De Roze op voor een gezond groenten/rijst/currygerecht. Er werd duchtig met koriander gestrooid en elke rijstkorrel werd opgegeten. Voeding staat hoog op de ranking, zoals ik eerder al stelde! Niet veel later werd de ijskast nog open getrokken om als dessert wat smoskes, chips en chocolade te eten. De laatste zak chips sneuvelde omstreeks 22u30. Rijst verteert snel. De avond eindigde met: (1) een discussie over hoe we biketochten beter kunnen plannen, onze gezinnen op orde kunnen krijgen en prioriteiten moeten stellen in de agenda (2) het aanzien van Duitse teleshopping met vrouwen in vreemde sport-poses en (3) het drinken van bier tijdens een soms cryptisch en warrig spel Weerwolven. Hoe zat dat nu eigenlijk met dat piepend meisje?

De zaterdagochtend was heerlijk. De mist trok uit de vulkaanvalleien en met onze wagens vol fietsen kliefden wij door de herfstgeuren en -kleuren richting Laufeld. Het lokale buurdorp met één zonnig café beloofde een prima begin- en eindpunt te zijn van een 58km lange tocht die ons 1300hm zou bieden. Bij aanvang bleek hij eerder rustig te kabbelen. Maar niet veel later startte en reeks stroken met klimmen en dalen om u tegen te zeggen. Bij kilometer 20 begonnen de eerste bikers op hun gps te kijken (dat hoogteprofiel! wat staat ons nog te wachten!). Zou er gesneden moeten worden? Het was echter zo’n schoon zonnig weer dat we genoten van elke minuut op de fiets. Een lunchpauze in volle zon met zicht op een vallei en een oude e-bikeboer deed ons wegdromen van het schoons op deze wereld. Op kilometer 40 besloot team C af te snijden, maar die bleken uiteindelijk toch nog wel wat klimwerk te moeten hebben verorberen (langs asfeur). Zij eindigden op het terras van Laufeld na 52km. Team A en B gingen nog even door en krijgen nog een zware klepper (vulkaanrotsberg) te verduren waarop enkele bikers (vooral de Roze en de exerevoorzitter) lichtjes begonnen te kraken. In de finale naar de finish bleken HvS, Stunt en Vincke nog het meeste power te hebben. De beloning volgde op het terras met Bitburgerpils en wat later op de avond met bergen steaks überbacken met kaas, ajuinsoep, hamburger, fritten en bistro platten in de Irish Pub. Iedereen smolt ook weg van het geel truitje dat nabij ons zichzelf zat te wezen. Wederom een schone avond die afgesloten werd met Stunt zijn lekkere biervrienden, cryptische woorden op onze hoofden (“Ben ik dan toch een persoon?”), met Duitse teleshopping, informatieve telefoonnummers en vooral veel mannekes met hamers.

Op zondag stond er nog een korte (40km) tocht op het programma vooral doorheen licht glooiende valleien met enkele schone vergezichten, vallende medebikers, kapotte banden, zonnige lunchpauzes, jammerlijk gevloek jegens asfeur, een kakkende vincke, een verdwaalde Pé en Schriele, een soort van Titisee met wegspringende wandelaars, halve liters Bitburger en een Ravel-race richting vakantiewoning. Matige tot flauwe tocht, maar wel wederom omfloerst door schone herinneringen en veel herfstzon. De namiddag sloten we af met bier (!), fietsen kuisen, Vinckes reparatieronde, rijkelijk belegd stokbrood en een korte opruimsessie inclusief muurklimsessie van HvS. De finale was er tenslotte in Friterie Claudy op de terugweg nabij Spa, waar we getrakteerd werden op prima Waalse baksels en smakelijke afscheidsknuffels.

Goh, ik wil nog eens!

Kilometers:

Bressie 96
Schriele 106,08
Spat 96
Veur 132
Vink 132
Pé 102
Stunt 132
Roze 132
HvS 106,08
Panini 102

Foto’s: klik hier

IMG_20171015_121656_02

 

Advertenties

Verslag Toertocht Hoogerheide (door De Roze, 08/10)

Deelnemers: Lid Rosé, gasten Koen & Meester Christophe

Toertocht Hoogerheide was een positieve ervaring.

Het weer was aangenaam

We begonnen in de regen, maar snel klaarde het op en reden we in een prachtig herfstzonnetje.

De toertocht voldeed aan de verwachtingen

We bereidden ons voor op een vlakke saaie plaatselijke toertocht. We kregen een vlakke toertocht met vrijwel alleen maar singletrack, met zelfs hier een daar een duinklimmetje. 168 hoogtemeters gaf de gps uiteindelijk aan. Asfeur hebben ze precies niet in Nederland. Behalve dan de lange steenweg langs dewelke we aan- en afreden.

het seizoen ontvouwde zich in al zijn pracht

Bossen in de herfst….is er iets mooier dan dat. prachtige kleuren, paddenstoelen en boleten, invallende zon, regendruppels op het bladerdek.

het gezelschap was opgetogen

enerzijds was daar gast Koen die meteen de langste afstand ambieerde, dwz 16 aan, 45 tocht, 16 af.

maar daar was ook Meester Christophe, die sprak van een conditie in opbouw en het graag wat meer bescheiden hield.

Ten slotte was er Rosé, die een extensieve duurtraining de beste voorbereiding voor de Eiffel vond.

Het compromis bleek: pijltjes van de lange tocht, maar toen we 2 km voor het einde op de steenweg kwamen, hebben we meteen terug richting Ekeren gekozen.

Goed voor een totaal van 74 km.

Pisten dronken we pas ’s avonds bij het arrangeren van het weekend, ten huize Vinke. En zo kwam alles nog in orde.

Verslag Toertocht Kasterlee (door Stunt, 30/09)

Starten in een feesttent: het heeft iets. De geur van nat gras, schraal bier en Kempense koeien zorgt meteen voor een totaalervaring waar de organisatoren van Tomorrowland een puntje aan kunnen zuigen. Net als aan de cockbar, die gelukkig nog niet open was, maar wel getuigde van de smaak en stijl die de aanwezige feestgangers waarschijnlijk allemaal in tonnen zouden importeren, later die avond, in die tent dus.

Zo’n feesttent opzetten vraagt heel wat, zowel op energetisch als financieel vlak. En dus werd er tijdens het feestweekend van Houtum Kermis ook nog een uitgebreid scala aan toonmomenten georganiseerd. Een dartstoernooi op vrijdag, een paaptoernooi op zondag en vogelpik per fiets op maandag. Allemaal hoogst interessant, maar wij waren er zaterdag om te fietsen.

En dat fietsen ging vooruit. Zowel Droes, Stunt als HvS hadden er zin in, en dat leidde tot een gemiddelde van 23 per uur, op een al bij al iets te braaf parcours. Van de lokale bloso zagen we welgeteld 2 kilometer, wat Droes de woorden ‘Bloso-ontwijkend gedrag’ deed prevelen. Op een verborgen locatie in de Kasterleese bossen werd er gepicknickt, en daar bleek rozijnenbrood een prima alternatief voor cake. Een “10 voor de beveurrung” dus, al deden drogende bananen op een waslijn en dromenvangers ons twijfelen over de dagelijkse bewoners van dit plekje. Ze zaten echter verstopt genoeg om ons niet tot last te zijn, en wij reden verder.

Niet veel later reeds kondigde de laatste 10 zich aan, en daar trok Hvs meermaals aan de kar. Stunts pijngrens lag hoger dan die van Droes, en er was een verschroeiende asfeursprint op 3 km van de finish nodig: die deed Stunt de das om, zodat Hvs welverdiend ging lopen met een stinkend Afrikashirt (iedereen blij, behalve Hvs). Hierna volgden – deus ex machinagewijs – nog 2 kilometers single track met bochten van nu en dan 140°. Maguriaans, inderdaad.

Vliet was de naam van de lokale trippel, en die smaakte. Ook als je om 10 na 11 binnen bent. Terwijl een bende de feestlichten voor de Kermisfuif omhoog takelde, werd er gekeuveld (Hvs heeft een eekhoorn in de klas), terug- en vooruitgekeken (op reizen en verjaardagsdrinks), en getwijfeld aan locals en bieradvertenties in postervorm (‘spelt van ’t veld’, iemand?). De diepe Kempen, het heeft iets. Maar wat?

De terugrit was bijzonder, dankzij een zingende en roepende Hvs, een wolkbreuk, en de daaruit volgende communicatiestoornis met het thuisfront van Droes. “Wordt er nu al dan niet geshot”, was de hamvraag. Sneller dan verwacht, bleek achteraf het antwoord.

Quote: “Je hebt een goeie auto, Droes.” (HvS)

Stats: 45 elks

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Verslag Overijse Bloso door de Veur en de Roze (23/09)

Deelnemers: 2, de Roze en de Ex-erevoorzitter

Kilometers: 40,4

Hoogtemeters: 645

Die zaterdag gingen De Roze en de Ex-ere nieuwe horizonten verkennen. Het was immers niet evident om Bruulbikers (1) op een zaterdag te laten rijden en (2) nog eens op een Bloso-parcours te krijgen. Wat bleek, het was een recept voor een gouden zondag met slechts 2 deelnemers:

op een zaterdag rijden geeft veel minder trafiek op de route (eigenlijk geen trafiek – we hebben enkel amateurbouwvakkers gezien in de dorpen en niemand in de bossen).

Maar een Bloso parcours kan wel even tof zijn als een toertocht. Je kan zelf eten meenemen en er hangen ook pijlen. Verder kan je op voorhand de track op je gps zetten – aangevuld met mentaal of digitaal gememoriseerde extensies zijn de mogelijkheden ongekend. Wij reden zaterdag dus bloso Overijse en een stukje Pécrot.

De Roze was nog nooit in Overijse geweest dus trok grote ogen vol enthousiasme. Wat een aangename rustige glooiiende omgeving, gehuld in een prachtige ochtendnevel. Ideaal om de voorbereidingen voor de Eiffel aan te vatten met alvast 640 hoogtemeters. Er werd tijdens de tocht ook vastgesteld dat biken met 2 voordelen kent. Het gaat goed vooruit en je laat je minder snel opnaaien om als een wilde te keer te gaan. Het is trouwens te hopen dat hij een betere fietstechnieker is dan een cameraman, werd door iemand tijdens de tocht gezegd. Een gemiddelde van 17.3 was ons deel en dat was ruim voldoende.

Waren er dan geen verbeterpunten: ach…misschien had roze beter handschoenen gedragen gezien de ochtendnevel een zekere kilte veroorzaakte (ex ere raadde hem aan deze achter te laten in de wagen wegens te warm). Een verwijtende sfeer maakte snel plaats voor een meer optimistische kijk: Rijden met de mond open was voldoende om te drinken.

Na een uur & 15km reposeerden we even bovenop een helling waar we leerden dat we een lot Amerikaanse eik per opbod op de kop konden tikken.  Na nog een uur en wederom 15km rustten we even uit op een brugje over een riviertje. Meer idyllisch ging het weekend niet meer worden.

En leste 10 was overbodig, we zouden het verslag samen schrijven , en na ruim 40 km arriveerden we aan de wagen. Pisten zouden we thuis doen dus maakten we ons klaar voor vertrek, ondertussen getuigden we de ontbrekende rijkunsten van een collega biker met een te grote mercedes.

Bij de ex erevoorzitter thuis aangekomen werden we prinselijk ontvangen door de zon en het gezin. We dronken hollandse IPA’s (en één Pist), aten gebakken eieren, musiceerden op een Ukelele en vermaakten zodoende kroost en onszelf. Wat was het leven mooi, die zaterdag voormiddag.

Nog een quote om af te sluiten:

De Roze: “Zijn we nu nog altijd in Wallonië?”

Ex-ere: “Nee, nu zijn we terug in België.

Verslag Lille (begin september) door Bressie

Hmmm fietsen in Lille, is al weer lang geleden…

Het verslag met wat ik me er nog van kan herinneren.

Het was lang geleden dat ik onze bompa nog eens in m’n wagen kon laden maar het deed deugd.

Pe zagen we aan de start met noploze banden. Hij was dan ook al aangereden….

We hadden de optie om 75km te rijden maar dachten dat 50km hier wel zou volstaan.

Eerst stuk was voor mij althans minder gekend en zeer goed. Vele single tracks en niet al te veel volk.

HvS en Pe vlamden er lustig op los en ik probeerde aan te klampen.

Na de bevoorrading kwam het allemaal wat bekender voor. Niet veel uitdagingen meer tot we plots Pe kwijt waren.

Heeft hij nu gesneden of was hij de weg kwijt? Ik weet het allemaal niet meer.

In wechelterzande namen we afscheid van Pé en knalde Hvs rustig verder.

Bij mij kwam de man met het hamerke langs en moest lossen.

Stats: Geen pisten en 50km voor Hvs en mezelf. Pe 50+?

Verslag TT Schoten (17/09) door Stunt

10 redenen waarom u TT Schoten niet had mogen missen

  1. het zonnetje beloofde een nazomer van één dag. En die kregen we ook.
  2. we kregen er te horen hoe Panini en Panina hun huwelijk consumeerden (of toch zeker de bijhorende champagne).
  3. er was Omer. En da’s beter dan Broeder Jacob.
  4. HVS was er ook. Net als Kevin Smets, en Panini, maar dat wist u al. Aangenaam gezelschap dus.
  5. er werd nog maar eens empirisch bewezen dat fietsen nog altijd leuker is dan de meeste andere zondagvoormiddagactiviteiten. Tenzij u een huwelijk te consumeren hebt natuurlijk.
  6. de ondergrond lag er ongevaarlijk bij. Net als de meeste deelnemers.
  7. op de beveurrung werd er sportdrank geserveerd die tentakelgroei tegengaat.
  8. niemand van de aanwezigen was het raaskallen afgeleerd. Getuige deze random quote: ‘met een mountainbike kan je op de baan, maar met een stadsfiets kan je niet mountainbiken.’*
  9. de koffie werd geserveerd met een Mars. Keeps you goin’, blijkbaar.
  10. de pijlen waren geel, en da’s een mooie kleur.

*random quote, niet opgenomen uit de mond van het viertal. Echt!

Tot snel!

Stats: 45 km, Stunt: 63 in totaal